Niedobór molibdenu objawia się w bardzo charakterystyczny sposób. Roślina wolno rośnie, a liście przybierają lancetowaty, wydłużony kształt. Liść ulega zwężeniu, długość natomiast jest podobna jak u zdrowych roślin. Brzegi liścia zamierają, a środkowa część rośnie, dlatego liść przybiera kształt łódeczki lub łyżeczki. Objawy te pojawiają się na roślinach jednorocznych najczęściej dopiero w fazie kształtowania kwiatostanu; u roślin dwu- i wieloletnich w drugim roku, na początku wegetacji.
Objawy niedoboru molibdenu u poszczególnych warzyw objawiają się następująco:
- u brukselki na młodszych i starszych liściach pojawiają się pomiędzy żyłkami szare cętki, a następnie wzdęcie tkanki; brzegi liści więdną i zwijają się;
- u fasoli liście pokrywają się jasnymi cętkami i w środkowej części marszczą się; miejsce to wygląda jak spęczniałe i nasiąknięte wodą;
- u grochu objawy pojawiają się nagle; liście zasychają od wierzchołków i bieleją wąsy czepne; w ciągu tygodnia od początku objawów opadają prawie wszystkie liście, z wyjątkiem trzeciego - czwartego na szczycie;
- liście kalafiora są lancetowate i szare; młode liście ulegają redukcji do tzw. biczysk; obumiera stożek wzrostu i następuje ślepnięcie lub guzikowatość;
- u pomidora na górnych, najmłodszych liściach pojawiają się jasne cętki; starsze liście stają się lekko beżowe, zasychają na brzegach i tworzą łódeczkowaty kształt; później stają się zwiędnięte, zwieszają się ku dołowi i opadają.
Molibden można stosować przedsiewnie, mieszając z glebą, w dawkach od 0,2 do 1 kg/ha, a stosowany w nadmiarze bywa toksyczny dla ludzi. Jest to drogi pierwiastek i pobierany w bardzo małych ilościach, dlatego poza przypadkami występowania ostrych niedoborów wystarcza zaprawianie nasion lub dokarmianie dolistne, w tym rozsady. Można stosować także sole techniczne (molibdenian amonu - 54,3% Mo lub molibdenian sodu - 39,7% Mo).
|