Nawożenie warzyw w uprawie polowej

Rozdział 9.1.7.

Kapusta pekińska

Jest to roślina o słabym systemie korzeniowym, która w krótkim czasie wytwarza bardzo dużo masy zielonej (nawet ponad 100 t//ha). Informacja ta wskazuje, że kapustę pekińską powinno uprawiać się na glebach próchnicznych, zasobnych w składniki pokarmowe i wodę.

Dobrze plonuje na glebach torfowych o uregulowanym poziomie wody gruntowej. Na glebach lżejszych konieczne jest stosowanie obornika i nawadniania. Niedobór wody powoduje bowiem zaburzenia fizjologiczne objawiające się brązowieniem i zamieraniem brzegów liści wewnętrznych główki oraz przedwczesnego tworzenia pędów kwiatowych. Odczyn gleby lekko kwaśny (pH powyżej 6,0). Niższy odczyn sprzyja porażeniu kiłą kapusty, dlatego wapnować w roku poprzedzającym uprawę kapusty.

Wymaga nawożenia obornikiem, szczególnie na glebach lżejszych, w dawce do 35 t/ha.

Optymalna zawartość (w mg/dm³) składników pokarmowych w glebie dla kapusty pekińskiej wynosi: 110-130 N (NH₄ + NO₃), 60-70 P, 160-180 K, 55-65 Mg i 1000-1500 Ca. Wartości te umożliwiają określenie potrzeb nawozowych, czyli dawek nawozów, przy czym należy uwzględnić składniki mineralne uwolnione z nawozów organicznych.

Wymagania pokarmowe kapusty pekińskiej, czyli ilości składników pobieranych z plonem 10 t wynoszą: 20 kg (N) azotu, 10 kg (P₂O₅) fosforu, 35 kg (K₂O) potasu i 3 kg (MgO) magnezu. Wymagania te w stosunku do nawożenia fosforem, potasem i magnezem są praktycznie takie same jak kapusty głowiastej białej. Dlatego zaleca się podobne dawki nawozów (tabela 11).

Ze względu na bardzo wysokie plony kapusty pekińskiej należy stosować nawozy wieloskładnikowe wysoko skoncentrowane, tak by jak najmniejszą masę nawozu stosować. Dobrymi nawozami są POLIFOSKA PK 15, POLIFOSKA 6, POLIFOSKA B, POLIFOSKA M - MAKS, POLIMAG S i POLIDAP. Część dawki potasu uzupełniać tylko solą potasową (60%). Nawozy te wysiewać 2-3 tygodnie przed sadzeniem rozsady i jak najgłębiej wymieszać z glebą. Tak duże dawki składników pokarmowych, gdyby były stosowane w formie nawozów niskoprocentowych, spowodują zasolenie gleby. Dłużej utrzymujące się zasolenie utrudnia przyjęcie się i hamuje wzrost, zakłóca pobieranie wody, następuje zamieranie brzegów liści zewnętrznych.

Na każde przewidywane 10 t plonu należy zastosować 20 kg azotu. Wysoki plon (100 t) wymaga stosowania 200 kg N/ha, a w warunkach wilgotnej i chłodnej pogody do 250 kg. W przypadku stosowania obornika (35 t/ha), z którego roślina wykorzysta około 50 kg azotu, wystarczy dawka 150 kg N/ha. Na 7-10 dni przed sadzeniem należy zastosować połowę dawki w formie saletry amonowej lub saletrzaku, pozostałą część w formie saletry amonowej - pogłównie, gdy rozeta liściowa ma około 10 cm. Stosując ponad 200 kg N/ha nawozy azotowe stosować w trzech równych dawkach.